Toos Koster

Met welke uitdaging kwam je bij mij?

Ik was volop bezig met het opzetten en laten groeien van mijn bedrijf. Alles draaide daarom. Zelfs als ik iets gezelligs deed met vriendinnen, bleef mijn hoofd ‘aan’ staan. Altijd die gedachte: ik moet nog iets doen, ik ben er nog niet. Het voelde alsof het nooit genoeg was, alsof ik steeds nét dat stapje extra moest zetten. En ergens onderweg raakte ik mezelf een beetje kwijt.

Had je twijfels voordat je besloot om samen te werken?

In het begin dacht ik dat ik een businesscoach nodig had. Ik wilde groeien met mijn bedrijf, dus dan moet je toch naar iemand die je daarmee helpt. Maar terwijl ik podcasts luisterde en boeken las over mindset, begon het langzaam te dagen: misschien gaat het helemaal niet over mijn bedrijf, maar over mij. Over wie ík ben als mens, en hoe ik moet groeien als persoon. Het kwartje viel pas echt toen ik met jou sprak. Mijn hoofd twijfelde nog: werkt dit wel? Is dit wat ik nodig heb? Maar mijn gevoel zei: ja, dit klopt. En dat was ook zo. Het ging niet over structuren of strategieën, maar over mij en daar zit de echte groei.

Wat was een belangrijk verbeterpunt voor jou?

Het vinden van de balans tussen werk en privé. Ik was vooral bezig met het indelen van mijn tijd, maar merkte dat het niet alleen om plannen ging. Ook al had ik vrije tijd, toch was ik mentaal vaak nog met werk bezig. Daardoor voelde ik die balans nooit echt. Dankzij dit traject heb ik geleerd om ook écht los te laten en ruimte te maken voor mijn persoonlijke groei. Dat geeft me nu veel meer rust.

Hoe heb je dit hele traject als geheel ervaren?

In het begin moest ik even wennen. Ik stond er echt voor open, want ik wist: als ondernemer is persoonlijke groei net zo belangrijk als zakelijke groei. Maar toch liep ik vast. Het voelde alsof ik tegen een muur aanliep. Ik wilde wel, maar ik kon gewoon niet goed bij mijn gevoel komen zonder weer terug in mijn hoofd te schieten. Dat was frustrerend, want diep vanbinnen verlangde ik er juist naar om dichter bij mezelf te komen. En dat heeft het ‘m voor mij echt gedaan, dat was het eindelijk ook wel.

Wat is je persoonlijke ervaring met training en coaching?

Voordat ik met dit traject begon, had ik al hulp gehad van een praktijkondersteuner. Ik zat toen echt niet lekker in mijn vel — er vielen ineens veel dingen in mijn leven weg en ik stond als het ware stil. Die gesprekken hielpen op zich wel, maar ik had toch het gevoel: ja, dit zijn dingen die ik zelf ook wel had kunnen bedenken. Het was niet dat het niks deed, maar ik had er gewoon meer van verwacht. Nu merk ik echt het verschil. Dit traject heeft echt iets in gang gezet, vooral in hoe ik dingen voel. Ik kon in het begin moeilijk bij mijn hart en gevoel komen, zonder weer terug te schieten in mijn hoofd. Maar nu voelt het alsof er echt iets is verschoven.

Wat heeft het jou tot nog toe opgeleverd?

Wat voor mij misschien wel het belangrijkste is, is dat ik het gevoel heb dat ik het verleden echt heb kunnen afsluiten. Dingen die zijn gebeurd heb ik een plek kunnen geven. Daarvoor voelde het soms alsof er nog ergens een deur op een kiertje openstond. Alsof het tochtte. En nu... is die deur gewoon dicht. Het is klaar. Het speelt niet meer. Dat geeft zoveel rust. Dat je dingen echt kunt loslaten.

Wat heeft jou het meest positief verrast in het traject?

Wat ik echt fijn vond, waren de oefeningen met de boeken. Iemand kan je wel vertellen dat je te veel hooi op je vork neemt, maar het is iets anders als je het écht voelt en ervaart. Het komt dan op een hele andere manier binnen. De oefeningen zorgden ervoor dat ik niet alleen snapte wat er gezegd werd, maar het ook écht kon voelen en begrijpen. Ik kan goed luisteren, en iemand kan me zeggen hoe het moet, maar als ik het niet echt voel, verandert er niks. Die oefeningen hielpen me om het echt te beleven en te doorvoelen.

Wat waren voor jou de grootste eyeopeners?

Ik dacht altijd dat ik mezelf best goed kende en wel wist wat ik nodig had. Toch zat ik in een fase waarin ik vooral ‘weten zonder te voelen’ was: ik zag de dingen, maar kon er niets mee. Dus ik denk dat de grootste eye-opener was door die oefeningen ook écht te gaan voelen hoe het bij mij werkt. Dat je het echt bewust te doen en dat je bewust die grens kan aangeven. Dat was eigenlijk het vervelendste: ik wist wel dat ik meer rust wilde, een betere balans tussen werk en privé, en meer mijn eigen plek wilde innemen zonder te veel rekening te houden met anderen. Maar ik wist niet hoe ik dat actief kon aanpakken. Dankzij deze coaching heb ik nu inzicht en durf ik daar ook echt mee aan de slag te gaan.